Władysław Komendarek „Gudonis” z założenia nie jest artystą psytransowym, ale potrafi odnaleźć się w tym klimacie. Gudonis współtworzył w muzyce początki tego, czym upajamy się dzisiaj. Człowiek z wielkim dorobkiem, a zarazem wielkie urozmaicenie sceny. Komendarek to polski artysta, instrumentalista, kompozytor muzyki elektronicznej. Muzyką żyje już od 30-lat. Jego dziad pochodził z Litwy i był cenionym organistą na ziemiach odzyskanych. To na jego cześć w roku 1983 muzyk przyjął pseudonim artystyczny „Gudonis”. Komendarek jest również dalekim potomkiem w linii prostej Michała Kleofasa Ogińskiego (1765-1833) polskiego kompozytora i działacza emigracyjnego, który komponował polonezy fortepianowe, romanse, pieśni i opery. Jego najbardziej znanym utworem jest polonez Pożegnanie Ojczyzny.

Kariera muzyczna Komendarka rozpoczęła się od udziału w zespołach szkolnych Pelikany i Kormorany. Następnie grał w zespole Borysy. Wówczas tez powstały jego pierwsze kompozycje. Przygoda artysty z muzyką elektroniczna zaczęła się od zakupu instrumentu Yamaha, który pozwalał na uzyskanie brzmień podobnych do kultowych w owych czasach organów hammonda. W połowie lat 70 Władysław Komendarek był członkiem Grupy Dominika utworzonej przez Dominika Kutę, wcześniej współpracującego z Czerwonymi Gitarami. W latach 1975 -1983 związany był z legendarną już polską grupą Exodus. Ta grupa założona w roku 1975 w Warszawie uważana była wówczas za najwybitniejszy polski zespół progresywnego rocka.

Członkowie najważniejszego składu Exodusu to:
Andrzej Puczyński – gitara, chórki,
Wojciech Puczyński – gitara, bas,
Władysław Komendarek – instrumenty klawiszowe, chórki,
Pawełó Birula - śpiew i gitara akustyczna,
Zbigniew Fyk - perkusja.

W roku 1979 Komendarek zagrał wraz z P. Birulą z Exodusu na płycie Rezerwat Miłości grupy Skaldowie. Po epizodzie z Exodusem rozpoczął karierę solową. Od roku występuje samodzielnie i komponuje muzykę elektroniczną na bogatym instrumentarium. Można śmiało stwierdzić ze jest największym spośród aktywnych obecnie twórców muzyki elektronicznej w Polsce.

Wśród wielu fascynacji muzycznych Komendarka znajdowały się m.in.: The Hollies, The Shadows, Pink Floyd, Deep Purple, King Crimson, Emerson Lake & Palmer, Jimmy Smith, Refugee. Peter Gabriel, Yes, The Kinks, Genesis, Tangerine Dream, Supertramp, Ten Years After, Jan Hammer.

Władysław Komendarek porusza się swobodnie w wielu stylach: rock progresywny, metal, post rock, etno, industrial, ambient, techno, drum & bass, trans, electro, hardcore, acid jazz, rytm enblus, break beats, euro transe, hard trance, psytrance, garage, hip hop, abstract, reggae, electronic nois, jazz, old school.

Wśród dokonań Komendarka jest co najmniej 17 albumów autorskich wydanych na płytach analogowych, kasetach i płytach kompaktowych. Muzyka do wielu spektakli teatralnych i filmów.

Artysta ma za sobą zagraniczne koncerty solo:

- w Holandii na festiwalu muzyki elektronicznej Klemdag 1996 r.,
- w Austrii na Festiwalu Ars Electronica w Linz w 1989 r.,
- Wellenformen 1994 r. koło Chemnitz.

Z grupą Exodus:
- w ZSRR, na Węgrzech i w Niemczech,
- koncerty w wielu polskich miastach i na festiwalach np. Jarocin.

Utwory Komendarka zajmowały wysokie miejsca na Liście Przebojów Muzyki Elektronicznej Top Tlen w 3-Programie Polskiego Radia. Utwory te to miedzy innymi:
- 35-śmietnik atomowy,
- Szafirowa chimera,
- Kupcy czasu,
- Widmo ducha,
- Zwierciadło epoki,
- Pogoń za laserem.

Grał wielokrotnie na imprezach: Grup Pulsar Tranceformation i Toga Dansverg m.in. festiwal Moondalla w roku 2005 i 2006. Pod koniec roku 2006 w klubie m-25 w Warszawie zagrał u boku takich nazwisk jak Neil Landstrumm (Szkocja) i Tobias Schmidt (Anglia) związanych z wytwórnią Christiana Vogla - Mosquito.

Jest stale aktywny muzycznie tworzy miedzy innymi ilustracje muzyczne do filmów i przedstawień teatralnych, pisze piosenki. Każdy koncert Władysława Komendarka to niepowtarzalny spektakl, misterium o dużym ładunku ekspresji i dynamiki. Udział w uzyskaniu takiego klimatu ma łączenie oryginalnej muzyki elektronicznej ze śpiewem artysty w nieznanym języku, płynącym jak gdyby z głębi jego duszy. Wrażenie słuchaczy jest na tyle niesamowite, że koncert można porównać do czegoś w rodzaju obrzędu plemiennego z udziałem szamana. Obserwując Gudonisa podczas koncertu można odnieść wrażenie, że wpada on w swoisty trans, którym rządzą jedynie prawa struktury estetycznej wykonywanego dzieła. Wydaje się, że Gudonis posiada rzadki dar u muzyków rockowych, których produkcje są czasami rzemieślniczo dopasowane do wymogów rynku. W przypadku Gudonisa mamy do czynienia z wielkim artystą, a nie z bezdusznym automatem do produkcji modnych przebojów.

Ten człowiek-orkiestra koncertuje w kraju i zagranica, wciąż zaskakując swych słuchaczy nowymi, oryginalnymi pomysłami. Na początku 2007 roku ukażą się dwie płyty z materiałem koncertowym. Te dwa CD to: Bazarowa Cywilizacja i Myślowy Bałagan.

http://www.komendarek.art.pl/

Twoje Imię

Tytuł Twojego komentarza

Twój Komentarz

mniejsze | większe

Subskrybcja poprzez email (tylko dla zarejestrowanych)

Dodaj Komentarz